Ντόρις Λέσινγκ, Οι γιαγιάδες

Τέσσερις νουβέλες της Ντόρις Λέσινγκ, που δεν μπορώ να πω ότι με ενθουσίασαν, όπως ας πούμε το Πέμπτο Παιδί ή Οι αναμνήσεις ενός επιζώντος (βιβλία της που κυκλοφορούν από τις εκδόσεις Καστανιώτη). Νομίζω ότι αν δεν υποστηρίζονταν απ' το όνομα της συγγραφέως, δε θα είχαν άλλο λόγο να εκδοθούν στα ελληνικά. Αργός ρυθμός, απόπειρες ψυχογραφικών αναλύσεων, μάλλον παρωχημένες, δευτεραγωνιστές συχνά "δισδιάστατοι". Ξεχωρίζω μόνο την πρώτη νούβέλα, με τον ομώνυμο τίτλο, "Οι γιαγιάδες". Καλή η μετάφραση της Τόνιας Κοβαλένκο.

Γιασμίνα Χάντρα, Τρομοκρατικό χτύπημα

Ένας Παλαιστίνιος γιατρός, ο Αμίν Ζααφαρί,με ισραηλινή υπηκοότητα, βρίσκεται αντιμέτωπος με τον πόλεμο που έχει καταφέρει να παραγκωνίσει απ' τη ζωή του εθελοτυφλώντας, όταν η γυναίκα του Σιχέμ, ζωσμένη με εκρηκτικά, ανατινάζεται σε ένα εστιατόριο, εν μέσω μιας παιδικής γιορτής. Έτσι τα φαντάσματα ξυπνούν κι ο Αμίν παλεύει να καταλάβει τι συμβαίνει γύρω του προκειμένου να μπορέσει να τα εξευμενίσει. Τα καταφέρνει, αλλά με μεγάλο κόστος.
Ένα εξαιρετικό βιβλίο, κατά της τρομοκρατίας, που εδώ τη βλέπει κανείς από τα μέσα. Όχι δήθεν, όχι politically correct, αληθινό, βίαιο, συγκλονιστικό, το βιβλίο αυτό ανατέμνει το μίσος που χωρίζει δυο λαούς και διερευνά τα όρια της προσωπικής και της συλλογικής ευθύνης.

Φρανκ Σέτσινγκ, Το σμήνος

Ένα θαυμάσιο οικολογικό θρίλερ, που η έρευνα και οι μελέτες του συγγραφέα στον τομέα της θαλάσσιας βιολογίας το κάνουν ακόμα πιο πιστευτό, ακόμα πιο τρομακτικό. Τσουνάμι σαρώνει τις ακτές της Βόρειας Ευρώπης, η Νέα Υόρκη και η Ουάσινγκτον ερημώνονται, η Λα Πάλμα κινδυνεύει να βυθιστεί στον ωκεανό προκαλώντας μια νέα συντέλεια του κόσμου, ενώ εκατομμύρια, δισεκατομμύρια άγνωστων σκουληκιών αποσταθεροποιούν τα στρώματα του υδρίτη σε όλες τις θάλασσες του κόσμου... Χάος. Σίγουρα το βιβλίο δικαιολογημένα μπήκε στη λίστα με τα ευπώλητα, αν και υποθέτω πως η τεράστια επιτυχία του θα πρέπει να περιορίζεται στην Ευρώπη, αφού οι Αμερικανοί ήρωές του παρουσιάζονται ως ψυχοπαθείς εθνικιστές που ενδιαφέρονται κυρίως για το πώς θα εκμεταλλευτούν τις περιστάσεις προκειμένου να κατοχυρωθεί η κυρίαρχη θέση της Αμερικής στον κόσμο.
Διαβάστε το!

Ευγενία Φακίνου, Το έβδομο ρούχο

Άργησα, αλλά το διάβασα. Μου άρεσε. Πολύ. Μια γραμμή αίματος ενώνει γυναίκες αλλιώτικες κι όμως ίδιες, απ' τα μυθολογικά βάθη και την τραγωδία ως τη σύγχρονη Ελλάδα. Απ' τα βιβλία που αξίζουν και μια δεύτερη, και μια τρίτη ματιά. Έτσι, για να ανακαλύψει κανείς τις αναφορές ανάμεσα στις γραμμές.
[Η Περσεφόνη, η χαμένη κόρη της Δήμητρας, δε θα βρεθεί ποτέ στον Επάνω Κόσμο. Άδικα το σταυρουδάκι που 'χει σταμπωμένο στον ώμο της. Δε θα υπάρξει αναγνώριση...]

Στο φεστιβάλ της Semana Negra, στη Χιχόν, το καλοκαίρι του 2006